ŞİİR- RİCHARD BACH

KURTARICI

Usta şöyle yanıtladı,

Bir zamanlar büyük

Billuri bir ırmağın dibinde

Bir köy dolusu yaratık yaşardı

 

Irmağın akıntısı hepsinin

Üzerinden sessizce geçerdi.

Gencinin, yaşlısının, zengininin,

Yoksulunun, iyisinin, kötüsünün

Üzerinden kendi yoluna giderdi.

Yalnızca kendi billurluğunu bilirdi.

DSC03259-a

Her yaratık kendisine göre bir

Yöntemle ırmak dibindeki dallara

Ve kayalara sıkıca tutunmuştu,

Çünkü yaşama biçimleriydi tutunmak

Ve doğumdan beri bildikleri tek şey

Akıntıya karşı durmaktı.

 

Fakat bir yaratık sonunda şöyle

Dedi, tutunmaktan yoruldum

Gözlerimle göremememe  rağmen

Akıntının nereye gittiğinin farkında

Olduğuna güveniyorum ve beni

Gittiği yere götürmesine izin vereceğim,

Yoksa tutunarak sıkıntıdan öleceğim.

 

Öteki yaratıklar gülerek şöyle dediler,

“Ahmak! Kendini bıraktığın anda,

O taptığın akıntı seni kayaların üzerine

Vurup parçalar, böylece sıkıntıdan daha

Çabuk ölürsün!

 

Ama bu yaratık onlara aldırmadı ve

Derin bir soluk alarak kendini bıraktı.

Daha o anda akıntı onu yuvarlayıp

Şiddetle kayaların üzerine vurdu.

 

Ancak zaman içinde yaratık tutunmayı

Yine reddedince akıntı onu dipten

Havalandırdı, bu kez yara bere almamıştı.

 

Irmağın daha aşağılarında yaşayan

“tutunmayan yaratığın” yabancı olduğu

Başka yaratıklar bağrıştılar,”Mucizeye

Bakın! Bu yaratık bize benzemesine

Rağmen UÇUYOR! Hepimizi kurtarmaya

Gelen “KURTARICI”ya bakın!”

 

Akıntıyla sürüklenen yaratık şöyle

Dedi, “Ben sizden daha farklı değilim.

Sizin gibiyim

Irmak bizi özgürce havalandırmaya

Dünden razı, yeter ki biz

Bunu göze alalım. Gerçek görevimiz

Bu yolculuk, bu serüven.

 

Ama onlar kayalara tutunmaya

Devam ederek daha fazla “KURTARICI!

Diye bağırmayı sürdürdüler.Tekrar

Baktıklarında gitmişti; onlar da bir

Kurtarıcı üzerine efsaneler uydurarak

Bir başlarına kaldılar.                Richard Bach/ Mavi Tüy

SAMSUNG